ACTIEFOTOGRAFIE
Aanvankelijk gaf actiefotografie de digitale camera de meeste problemen,en nu nog is het afhankelijk van het type camera of de sluiter op hetzelfde moment opengaat als wordt afgedrukt, of dat dit iets later gebeurt.
De SLR - ofwel spiegelreflexcamera heeft geen last van dit probleem, maar bij de meeste compactcamera's is er een kort tijdsverschil tussen het moment dat wordt afgedrukt en de foto werkelijk wordt gemaakt
Een ander probleem is de insteltijd van de camera, die een seconde of zelfs meerdere seconden kan duren; seconden die bij dit soort fotografie het verschil kunnen uitmaken tussen wel of geen foto.
In dit soort situaties moet de camera daarom altijd aanstaan,waarbij de camera dus ook niet op de 'slaapstand' moet staan om batterijen uit te sparen.                                                    
Tegenwoordig gebruikt meer dan 90% van de fotografen die zich in  'actiefotografie' hebben gespecialiseerd, zoals bijvoorbeeld sport- of reportagefotografen, een digitale spiegelreflexcamera meteen grote en snelle geheugenkaart.
Bij het fotograferen van een snelle actiescène moet men zoveel mogelijk foto's in een kort mogelijke tijd kunnen schieten.
Het is niet altijd nodig momenten te bevriezen, ook door beweging kan actie worden gesuggereerd.
In de reportagefotografie en in thuissituaties worden veel bewogen foto's gemaakt op natuurfoto's worden de elementen vaak bevroren, maar alles is natuurlijk afhankelijk van de persoonlijke smaak van de fotograaf.

Foto's gemaakt door fotoclub lid Sjeng
                                              DICHTBIJ  EN  MACROFOTOGRAFIE
Er zijn twee verschillende manieren om een onderwerp van dichtbij te fotograferen, namelijk met een speciaal macro-objectief of met een teleobjectief.
Hoewel vaak niet te zien is welke type lens is gebruikt,moet toch onderscheid tussen de twee worden gemaakt.
Met een macro-objectief wordt het onderwerp van heel dichtbij gefotografeerd met alle implicaties van dien terwijl een teleobjectief de nodige afstand tot het onderwerp nodig heeft.
De situatie moet daarom van tevoren goed worden ingeschat.
Macrofotografie wordt veelal toegepast in de medische wetenschap, maar is ook heel bruikbaar voor natuuropnamen of in gewone thuissituaties.
De digitalisering heeft het bewerken veel eenvoudiger gemaakt: dankzij bijvoorbeeld het display kan de foto ter plekke worden beoordeeld en kan er ogenblikkelijk (zonder hoge ontwikkelkosten)     worden ingegrepen.
Bijna alle digitale camera's - zowel compact als spiegelreflex - hebben een keuze mogelijkheid 'macro' in het menu, die meestal wordt weergegeven met het symbool van een bloem.
het is echter niet voldoende om alleen maar het programma in te stellen; er is ook kennis nodig van de materie.

Snel beslissingen kunnen nemen is daarbij heel belangrijk, bijvoorbeeld over het gebruik van een macro- of teleobjectief of over het gebruik van alleen daglicht of ook flitslicht.
Even waardevol is het compositiegevoel van de fotograaf en het inschattingsvermogen ten aanzien van het scherptevlak.
Wat zal op de foto wel scherp worden weergegeven en wat niet?
Bij een macro-objectief zal vanwege de geringe afstand tot het onderwerp meestal een grotere lensopening worden gebruikt, bijvoorbeeld f/22,omdat bij een kleinere lensopening een groot deel van onderwerp onscherp is.
Met een teleobjectief  is het veel eenvoudiger om een onderwerp van voor tot achter scherp te krijgen omdat de afstand tot het onderwerp dan veel groter is; zelfs bij een lensopening van f/4 of nog kleiner is er nog sprake van een behoorlijke scherptediepte
Het gebruik van een andere lichtbron dan daglicht is in de macrofotografie vaak gecompliceerd.
Omdat in het geval van een macrolens het onderwerp zo dicht wordt benaderd, kan er bijvoorbeeld geen ingebouwde flitser worden gebruikt.
Er bestaat een speciale ringflitser die om het objectief kan worden bevestigd en ook wordt er wel gewerkt met twee kleine flitsertjes aan weerzijden van het objectief.
De zogenaamde speedlight-flitsers, die onafhankelijk van de camera werken, kunnen ook worden gebruikt.
Ze zijn door een flitskabel met de camera verbonden en worden op afstand los in de hand gehouden of op een statief gezet.
Als ze namelijk op de cameraschoen worden gezet, valt er een ongewenste schaduw van het objectief zelf op het te fotografen object.

Inlichtingen bron,boek Digitale fotografie voor gevorderden

Naar fotogroep index